مقیاس درجه‌بندی عاطفه رفتاری (BARS)

به‌جای یک حکم کلی دربارهٔ رابطه، این صفحه رفتار قابل دیدن را می‌شمارد. گرمی و خصومت با هم جمع نمی‌شوند و یکی دیگری را پاک نمی‌کند. نتیجه، تصویر دوازده ماه گذشته از نگاه شماست و جای گفتگوی حضوری با یک متخصص را نمی‌گیرد.

این مقیاس را کانگر در سال ۱۹۸۹ برای سنجش گرمی و خصومت در رفتار اعضای خانواده نسبت به هم ساخت و فهرست ۲۲ گویه‌ای آن در سال ۲۰۱۳ بازنشر شد. سه بخش دارد: گرمی، خصومت متوسط و خصومت شدید. نسخهٔ فارسی این صفحه ترجمهٔ وفادار همان فرم است و اعتباریابی منتشرشدهٔ فارسی برای آن در دست نیست.

هدف این است که ببینید رفتارهای پیونددهنده و رفتارهای تنش‌زا، در گزارش شما از یک شخص مشخص، چقدر تکرار شده‌اند. از این تصویر می‌توان برای یک گفتگوی امن یا برای کمک گرفتن استفاده کرد. این فرم برای نام‌گذاری اختلال روانی ساخته نشده و دربارهٔ ماندن یا جدا شدن توصیه‌ای ندارد.

سه میانگین جدا دارید و نمرهٔ کل ندارید. گرمی نه گویه است، خصومت متوسط نه گویه و خصومت شدید چهار گویه. گزینهٔ چاپ‌شده از ۱ برای پرتکرارترین انتخاب تا ۷ برای کم‌تکرارترین انتخاب می‌رود و هر ۲۲ گویه معکوس می‌شود تا میانگین بالاتر یعنی همان رفتار پرتکرارتر.

هر میانگین بین ۱٫۰۰ و ۷٫۰۰ است و فقط وقتی ساخته می‌شود که همهٔ گویه‌های همان بخش پاسخ داشته باشند. اگر یک گویه خالی بماند، آن بخش بدون عدد می‌ماند و از بخش‌های دیگر قرض گرفته نمی‌شود.

عدد را به صورت فراوانی بخوانید، نه به صورت خوب یا بد بودن یک انسان. اول ببینید میانگین کدام بخش است و بازهٔ خوانش کنار آن چیست. بعد پرسید کدام گویه‌ها این عدد را بالا برده‌اند. اگر شخص گزارش‌شده کودک است یا شما خودتان زیر هجده سال هستید، تفسیر را با یک بزرگسال امن شریک شوید.

برای هر سه بخش، این سایت میانگین را در سه بازهٔ خوانش می‌گذارد: ۱٫۰۰ تا ۳٫۰۰، ۳٫۰۱ تا ۵٫۰۰، و ۵٫۰۱ تا ۷٫۰۰. این خط‌ها برش منتشرشدهٔ مؤلف نیستند و از تقسیم همین طیف ۱٫۰۰ تا ۷٫۰۰ آمده‌اند. مقایسه با یک گروه مرجع هم اینجا انجام نمی‌شود.

بازهٔ پایین یعنی آن رفتارها کم‌تکرارتر گزارش شده‌اند، بازهٔ میانه یعنی در بخشی از وقت‌ها آمده‌اند و بازهٔ بالا یعنی پرتکرارتر بوده‌اند. این دسته‌ها حکم بالینی نیستند. یک صحنهٔ شدید می‌تواند داخل بازهٔ پایین هم مهم بماند.

پاسخ‌ها گزارش شما هستند و حافظه، ترس یا تمایل به ملایم نشان دادن خانه ممکن است آن‌ها را جابه‌جا کند. فقط دوازده ماه گذشته و فقط وقت‌های با هم بودن داخل نمره است. علت رفتار، ایمنی واقعی خانه، و رفتار شما نسبت به او در این میانگین‌ها اندازه گرفته نمی‌شود.

اگر همزمان با یک مشاور خانواده یا یک بزرگسال مورد اعتماد حرف می‌زنید، این سه میانگین می‌توانند موضوع گفتگو باشند، نه جایگزین آن. ترکیب با مشاهدهٔ خودتان از یک صحنهٔ مشخص مفیدتر است از جمع کردن این عدد با آزمون‌های دیگر. هیچ آزمون دومی اینجا فرض نشده و نتیجه‌ای از آن قرض گرفته نمی‌شود.

چون پنجرهٔ پرسش دوازده ماه است، تکرار خیلی زود اغلب همان ماه‌ها را دوباره نشان می‌دهد. یک بار بعدی، بعد از آنکه بخش قابل توجهی از این پنجره عوض شده باشد، می‌تواند بگوید تصویر جابه‌جا شده یا نه. فاصلهٔ دقیق را این فرم تعیین نکرده است. تکرار را برای تعقیب او یا برای اثبات دعوا به کار نبرید.

شکل ابراز محبت و شکل اعتراض در خانواده‌ها یکسان نیست. این گویه‌ها به‌جای رسم کلی، رفتار مشخص را می‌پرسند تا تفسیر کمتر به یک کلیشهٔ فرهنگی بچسبد. با این حال، واژهٔ فارسی ممکن است برای بعضی خانواده‌ها سنگین‌تر یا سبک‌تر از متن اصلی شنیده شود. اگر جمله‌ای با تجربهٔ شما جور نیست، همان گویه را در ذهن خودتان با صحنهٔ واقعی تطبیق دهید، نه با یک انتظار جنسیتی.

این متن برای شناخت رفتار گزارش‌شده است و جای ارزیابی بالینی، مشاورهٔ حقوقی یا تصمیم دربارهٔ حضانت و جدایی را نمی‌گیرد. اگر خطر فوری در میان است، به خط‌های ایمنی داخل گزارش مراجعه کنید. برای نشانهٔ جسمی تازه، پایدار یا رو به تغییر، پزشک را ببینید و برنامهٔ او را دنبال کنید.